Anadolu’nun küçük bir şehrinde büyümüş, çok sıradan ve ortalama biri olarak kendimi bildim bileli hep büyük şeyler yapma isteğim vardı. Bu istek neden vardı ki? Tek maaşlı memur bir ailenin çocuğuydum, çevremde bir tane bile çizginin dışında insan yoktu. Herkes okumuş, maaşlı çalışandı. Kimsenin de öyle büyük hayalleri yoktu. Kimse ülkeyi kurtarmak, dünyayı değiştirmek istemiyordu. Peki neden büyüdükçe hayallerim küçülse de yine de herkesten daha büyük hayallerim oldu?

Çocukluk

Çocukken bilim adamı olmak istiyordum, daha ilkokulda deneyler yapmaya çalışıyordum. Gelecekte bir gün insan beyni üzerinde deneyler yapacaktım. İlkokul çağındaki biri neden bunu ister? Üstelik ne haddine? Orta gelirin bile altında yaşayan bir ailenin çocuğuna bunu hayal etme cesareti nereden geliyor?

Lise

Doğu’da, dağın başında, otobüslerin bile gitmediği bir lisede okurken 21 yaşımda şirket kuracağımın hayalini kurardım her gece. Haftalık harçlığımla maksimum 2 tost alabildiğim, 4 kişilik koğuş gibi yurdunda kaldığım, sınıf ve kütüphane dışında neredeyse hiçbir imkanı olmayan bu okulda bu büyük hayali kurma cürreti nereden geliyordu? Yazılım alanından mı elektronik alanından mı ilerlesem diye araştırmalar yapıp kendime bir yol seçmiştim. Ne haddimeydi? Puanım yettiği en iyi yer neresiyse orayı tercih etmeyecek miydim zaten? Başka bir yolu var mıydı?

Üniversite

Dünyanın en büyük şehirlerinden birine tek başıma geldiğimde bu şehrin başarılı ve en bilinenlerinden olma hayali nereden geldi? 24 yaşımda yatırım alacağımın, birkaç yüz liralık harçlıklarla kurduğum şirketin insanlara maaş ödeyen seviyeye gelip alanındaki en iyi şirketlerle çalışacağı hayalinin kaynağı neydi? Ben kimdim ki bütün bunları kendim için bir ihtimal olarak görebiliyordum? Benden tek beklenen okuyup maaşlı bir işe girmemken bunca aksiyon ne diyeydi?

Yakın Zaman

Peki onca hayale ulaştıktan sonra, imkansızları bir bir başardıktan sonra, her şeyin tastamamken neden daha fazlasını istedin? Neden hepsini kaybetme riskine rağmen yine de denedin? Sonuç olarak bir kısmını kaybettin, bir kısmından da sen vazgeçtin. Bambaşka, hayalsiz bir yaşamı seçtin belki kaybettiklerinin bir kısmını geri alırsın diye. Ne oldu?

Şimdi

Yine başardın! Yine çok iyi bir işin, ailenin senden beklediğinin çok ötesinde bir hayatın oldu. Peki neden yine büyük şeyler yapma isteği geliyor? Neden diğer insanlar gibi olamıyorsun? Neden yetmiyor bu sana? Tekrar kaybetmemek için hayal kurmuyordun, o zaman içinde yeşerenler ne? 

Belki bütün o geri getiremediğin kayıpların bir anlamı olması içindir…

Belki de şarkının dediği gibidir:
Tahamüllüm yok
Ne zaman böyle birine dönüştüm
Bi’ dönem ben de saf ve gülünçtüm
Bilmeden kendimle dövüştüm
Hatalarım çok
Ama hiçbiri öldürmedi, yolumdan döndürmedi
Ateşimi söndürmedi
Kayıp zaman bozuk para gibi delik cebimde şıngırdadı ve ben belki de bu yüzden sürekli nefret ettiğim bir yerde olmak istedim…